Effecten van elektromagnetische straling op de gezondheid Pagina [1] [2] [3]

In Nederland is pas de laatste 2 jaar het verband tussen leukemie en elektromagnetische velden van hoogspanningsmasten erkend. In de Verenigde Staten werd deze relatie al eind jaren '70 wetenschappelijk aangetoond. Nederland loopt in denken dus al achter, maar die achterstand is niets als gekeken wordt naar de achterstand op wettelijk gebied. In sommige delen van de wereld is, juist in verband met de gezondheidsrisico's, het aanleggen van bovengrondse hoogspanningsmasten verboden!

Welke effecten zijn geconstateerd?

De meeste direct constateerbare effecten hebben een relatie met onze geestelijke gesteldheid. Lichamelijke ziekten openbaren zich vaak pas op langere termijn. Uit onderzoeken komen de volgende effecten naar voren:

* depressies
* oogklachten
* duizeligheid
* hoofdpijn
* verhoogde bloeddruk
* onregelmatige hartslag
* huiduitslag
* onpasselijkheid (vooral bij vochtig weer)
* tumoren bij kinderen
* ongecontroleerde celdeling bij volwassenen (oftewel: kanker)
* zelfmoorden

Waarom is er discussie over de gezondheidsrisico's?

Dát elektromagnetische straling invloeden heeft op het menselijk lichaam is bewezen; welke effecten er precies zijn op de langere termijn is moeilijker wetenschappelijk aan te tonen. De hoge kosten maken dat er weinig onderzoek in Nederland gedaan wordt. Daarnaast wordt er pas gesproken van "wetenschappelijk bewijs" als het onderzoek op precies dezelfde manier herhaald kan worden en dan een gelijkluidend resultaat oplevert. Bij medische onderzoeken valt dat vaak niet mee, om verschillende redenen. Zo zijn twee medische gevallen nooit volledig gelijk en kunnen twee mensen nooit volledig aan exact dezelfde omstandigheden worden blootgesteld waarbij alle andere invloeden worden uitgesloten.
Bovendien is de uitkomst van dergelijk onderzoek vaak niet eenduidig. Dat komt omdat het menselijk lichaam niet altijd op dezelfde manier reageert op een bepaalde invloed. De een slaapt niet meer, een ander krijgt hoofdpijn of wordt depressief, weer een ander krijgt last van allergieën en/of astma en er zijn mensen die last krijgen van long-, huid- of borstkanker. Daarnaast kan er sprake zijn van "secundaire invloeden". Dat wil zeggen dat er geen rechtstreekse relatie is tussen de invloed en de ziekte, maar dat het lichaam een tussenstap zet. Een voorbeeld daarvan is een verminderd melatoninegehalte.Onder invloed van elektromagnetische straling wordt in het lichaam minder melatonine aangemaakt. Melatonine is belangrijk voor het slaapritme, maar ook ter voorkoming van kanker. Dit betekent dat de elektromagnetische straling als primair effect kan hebben: slaapstoornissen door een verlaagd melatoninegehalte. Dat verlaagde melatonine kan daarnaast echter kanker veroorzaken.

Kwaliteit van onderzoek

Natuurlijk hangt ook veel af van de kwaliteit van het wetenschappelijk onderzoek (het onderzoek naar UMTS straling in Zwitserland is een typisch voorbeeld van uiterst slecht en discutabel 'wetenschappelijk onderzoek" wat niets aantoont.
Er zijn ook pogingen gedaan om aan te tonen dat elektromagnetische straling niet schadelijk is. Opvallend is dat dit soort onderzoeken over het algemeen wordt uitgevoerd door wetenschappers die geen specialist zijn op het vakgebied. Het komt ook voor dat onderzoeken die geen relatie hebben met het vakgebied, door beleidsmakers gebruikt worden als "bewijs". Een voorbeeld van zo'n misbruik is het gebruik dat wordt gemaakt van het onderzoek van de Gezondheidsraad: dit richtte zich uitsluitend op de thermische effecten van elektromagnetische straling. Misbruik vindt dan plaats om steun te geven aan een eigen visie of een bepaald vooroordeel, zoals: " wat je niet ziet kan niet schadelijk zijn".

Vaak zijn er grote belangen bij een bepaalde visie gemoeid, waardoor de verleiding groot wordt om daarmee strijdige onderzoeksresultaten onder het vloerkleed te vegen of te bagatelliseren. Een voorbeeld daarvan is het Zwitserse onderzoek naar aanleiding van het TNO-rapport naar kortetermijneffecten van UMTS. Afgezien van het feit dat bij de uitvoering van het Zwitserse onderzoek allerlei regels van herhaalbaarheid werden overtreden en negatieve ervaringen van proefpersonen niet werden opgenomen: in het Zwitserse rapport wordt duidelijk aangegeven dat hieruit géén conclusies getrokken mogen worden als het gaat om langdurige blootstelling aan UMTS straling. Toch was staatssecretaris Van Geel een van de eersten die verkondigde dat UMTS-masten dus volgens het Zwitserse onderzoek onschadelijk voor de bevolking waren. Daarbij declasseerde hij tegelijkertijd het degelijk uitgevoerde initiële onderzoek van TNO, dat wel effecten aangaf.

Wie moet nu wat bewijzen? Het gaat om gezondheid!

Het moge duidelijk zijn dat wij nog geen enkel deugdelijk onderzoek zijn tegen gekomen dat bewijst dat elektromagnetische straling geen enkel gezondheidsrisico oplevert.
Mensen die een oordeel kunnen vellen, echte specialisten zoals prof. dr. Henshaw, prof. dr. Lucas Reijnders en andere internationaal bekende wetenschappers met een ervaring van decennia in het vakgebied, zijn van mening dat er aanzienlijke gezondheidsrisico's kleven aan het wonen nabij bovengrondse hoogspanningslijnen en dat de risico's door overheden sterk onderschat worden. Dat maakt hen tevens onpopulair bij politici.

De roep om wetenschappelijk bewijs om het gevoerde beleid te veranderen is onzinnig: het zou zo moeten zijn dat onschadelijkheid aangetoond zou moeten worden, en dan op een manier die de toets der wetenschap kan doorstaan: uitgevoerd door wetenschappers in dat vakgebied.
Onze conclusie is dat het helemaal niet nodig is dat wij een dossier aanleggen over de gezondheidsrisico's. Alle onderzoeken geven aan dat er in meer of mindere mate en op veel verschillende gebieden sprake is van negatieve effecten op de gezondheid. Overheden en energiebedrijven doen er verstandig aan om bij het nieuw aanleggen of veranderen van bovengrondse hoogspanningsleidingen het voorzorgprincipe te hanteren, want het aantonen van wetenschappelijk bewijs is slechts een kwestie van tijd. Het gaat tenslotte om onze gezondheid!

Wanneer een gebeurtenis, waar men op stuit,
niet in overeenstemming met de heersende theorie is,
moet men de gebeurtenis accepteren en de theorie verwerpen,
ook wanneer deze, door bekende wetenschappers ondersteund,
algemeen aanvaard wordt.

Claude Bernard, 1813-1878

Pagina 3: Verwijzingen

<< Terug